زندگی باید کردگاه با یک گل سرخگاه با یک دل تنگگاه با سوسوی امیدی کمرنگزندگی باید کردگاه با غزلی از احساسگاه با خوشهای از عطر گل یاسزندگی باید کردگاه با نابترین شعر زمانگاه با سادهترین قصه یک انسانزندگی باید کردگاه با سایه ابری سرگردانگاه با هالهای از سوز پنهانگاه باید روئید
گاه باید روئیداز پس آن بارانگاه باید خندیدبر غمی بی پایانلحظههایت بی غمروزگارت آرام.🌿
04:36 - 29 آبان 1404