بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِتوپولوژی خست: ترکیه بهمثابه ی اینستانتون شقاوتبه قلم: فتحعلی علوی سوق در نظریه ی میدانهای کوانتومی، اینستانتون پیکربندی پایدار از یک میدان است که کنش زا در یک کمینه ی موضعی نگاه میدارد. ترکیه نیز چنین است: یک اینستانتون شقاوت در خمینه ی ژئوپلیتیک منطقه
این دولت در طول تاریخ معاصر همواره یک بردار مماس بر زخم همسایگان بوده است. روابط امنیتیاش با اسرائیل عضویتش در ناتو،و اکنون میزبانی ترامپ، همگی نقاطی بر روی یک ژئودزیک واحدند: ژئودزیک منفعت به قیمت شقاوت. این یک ناوردای توپولوژیک در سیاست خارجی ترکیه است:
تحت هیچ تغییرشکل پیوستهای از تغییر دولتها و احزاب،این جهتگیری تغییر نمیکند.اما چرا این خست اینقدر پایدار است؟چون در یک حلقهٔ بازخورد مثبت گرفتار است: ترکیه با زخم زدن بر پیکر همسایگان، توجه ناتو را جلب میکند.ناتو به او جایزه میدهد. او با این جایزه زخم تازهای میزند
و این چرخه ادامه مییابد. این همان چرخه ی کارنو معکوس اخلاق است: کارمفید انسانی به صفر میرسدو آنتروپی شقاوت به بینهایت میل میکند....ادامه دارد
23:43 - 8 يوليو 2026