معین حنیف

تصویر سربرگ نمایه‌ی ‌معین حنیف‌
تصویر نمایه‌ی ‌معین حنیف‌

معین حنیف

@Hanif_Moien
طلبه - علاقه‌مند به جریان مقاومت اسلامی
مدينة الرضا عليه السلام
iri
تاریخ پیوستن: اسفند 1401
متولد: 30 آبان

سنجاق‌شده

تصویر نمایه‌ی ‌معین حنیف‌
@Hanif_Moien4 فروردین 1405
علاج در وطن است.

تصویر نمایه‌ی ‌معین حنیف‌
@Hanif_Moien9 فروردین 1405
؟

تصویر نمایه‌ی ‌معین حنیف‌
@Hanif_Moien25 اسفند 1404
این چند وقت مشغول مطالعه کتاب "جریان‌شناسی فکری ایران معاصر" هستم. بیانی که در آسیب‌شناسی جریانات، بعد از معرفی آنها دارند؛ منصفانه و مدلّل است. برای شناختن مواضع سیاسی و فرهنگی برخی‌ها؛ باید ریشه‌های فکری آن افراد را وارسی کرد. آن‌وقت؛ لامپ بالای سرتان روشن می‌شود!

تصویر نمایه‌ی ‌معین حنیف‌
@Hanif_Moien21 اسفند 1404
آقای من! ما نیز با شما عهد می‌بندیم که در اطاعت از اوامر توحیدی شما با تمام وجود تلاش کنیم و از بذل جان و تن فروگذار نمی‌کنیم.
رهبرا! ما با شما عهد می‌بندیم که برای اعتلاء این پرچم که پرچم اصلی جبهه حق است و برای وصول به مقاصد مقدس جنابتان با تمام وجود تلاش کنیم.

تصویر نمایه‌ی ‌معین حنیف‌
@Hanif_Moien17 اسفند 1402
فازَ کلبٌ بِحبّ اصحاب كهفكيف أشقی بِحبّ آل علي#شب_جمعه #کربلا

تصویر نمایه‌ی ‌معین حنیف‌
@Hanif_Moien13 اسفند 1402
دادگاه‌ها و کاغذبازی های بین‌المللیو شهدای غزه که از سی هزار نفر گذشت...

تصویر نمایه‌ی ‌معین حنیف‌
@Hanif_Moien26 اسفند 1401
فرصت کردین ایام تعطیلات، پیشنهاد میکنم " ملاقات در مدار بسته " رو ببینید.

تصویر نمایه‌ی ‌معین حنیف‌
@Hanif_Moien17 اسفند 1401
به خاک حافظ اگر يار بگذرد چون بادز شوق در دل آن تنگنا کفن بدرم
تصویر نمایه‌ی ‌علی داودی‌
علی داودی

@Alidavoudi  •  17 اسفند 1401

در دعای شریف عهد می‌خوانیم: «خدایا اگر بین من و #امام_زمان ع(قبل از ظهور)مرگی که بر بندگانت حتم و قطعی ساختی،حائل شد؛ کفن‌پوشیده از قبر مرا بیرون آور، تا با شمشیر از نیام برکشیده و نیزه برهنه، پاسخگو به دعوت آن دعوت‌کننده، در میان شهرنشین و بادیه‌نشین، کوی به کوی دعوت آن حضرت را لبیک گویم!»

تصویر نمایه‌ی ‌معین حنیف‌
@Hanif_Moien15 اسفند 1401
ی جمله از کتاب "کتابخانه نیمه شب":زندان نه یک مکان؛ بلکه یک ذهنیت است

تصویر نمایه‌ی ‌معین حنیف‌
@Hanif_Moien12 اسفند 1401
یارم آخر ز غم عشق تو دیوانه شدمبیخود از خود شدم و راهی می خانه شدمآنقدر باده بنوشم که شوم مست و خرابنه دگر دوست شناسم نه دگر جام شراب