خب اول از همه بعد از اینکه حکومت ساسانیان سقوط میکنه و استقلال ایران از دست میره تا سه قرن اول هجری اوضاع خوب نبوده . در قرن چهارم و پنجم هجری شعر و نثر فارسی شکوفا میشه . از ویزگی های شعر فارسی در این دو قرن : سادگی فکر و روانی نظر داشتن به واقعیت های بیرونی آوردن ترکیب های تازه ،
، استعاره های زیبا و به کارگیری انواع توصیف روح شادی و نشاط در شعر غلبه دارد شعر واقع گراست توصیفات محسوس و ساده هست معشوق زمینی هست فکر و کلام ساده است و...... .فردوسی ، رودکی ، عنصری ، بلخی ، کسایی مروزی و.. در این دوره بودند .یه نکته که اینجا هست اینه که در قرن ۴ و ۵ شاعران درباره ی
پادشاهان زیاد شعر میگفتند. اینو داشته باشید که باهاش کار داریم 😉
19:33 - 23 October 2024