اما در شب، آدمی بیشتر غریب است...نه بهخاطر تاریکی، برای سکوتی که هیچ صدایی نمیپوشاندش. دلتنگیها یکی یکی از لای ذهن سرک میکشند و هر چیز کوچکی، یک عکس، یک خاطره، یک نام، بزرگ میشود، مثل ماه در دل آسمانِ خالی.شب، جاییست که آدم با خودش تنها میماند و دردهایش را بیپرده میبیند...
23:41 - 12 September 2025