«آقای من...فراقِ تو از چله گذشت و کم‌کم جای خالی‌ات بر دلم سنگینی می‌کند.هنوز باورمان نمی‌شود که ما را تنها گذاشتی و روز و شب دنبالت می‌گردیم، شاید اثری از تو بیابیم؟ افسوس که دیگر خنده‌هایت ما را شاد نمی‌کند و دریغ که شاهد چهره زیبایت نخواهیم بود.آقای من تو … و من کجا؟ … شهد شهادت را چشیده و ما …نمایش بیشتر
