شما بهشتآفرین بودی! میخواستید با دخترتان بروید زیارت امام خمینی(ره). صبح زود بیدار شده بودید تا موهای دردانهتان را ببافید. بافتنش را خوب بلد بودید اما یکدستی که نمیشد. آخر رفقای پاسدار آمده بودند کمک تا شما ظرافتهای پدردختریتان را تکمیل کنید.
میدانید آنزمان مردها اهل این کارها نبودند ولی شما بودید. کلا شما فرق داشتید. همیشه حواستان به ما دخترها بود. سیل ایرانشهر را به خاطر دارید؟ وقتی پیکر دختری را بر دستان پدر بلوچش دیدید چطور بلندبلند گریه کردید؟خودتان گفتید: «من برای قضاوت میان یک زن و مرد مناسب نیستم چون حتماً از زن جانبداری میکنم
آنقدر که به کودکان و زنان حساسیت خاصی دارم.» راست میگفتید! تمام اینسال هاشمامدافع تمامعیارمابودید.خیلیوقتها یادمان انداختید که ما ریحانهایم.به پدران و برادران و همسرانمان تذکر دادیدکه بامامهربان باشندگفتیدمامدیرخانهایم،شکلدهندهی خانواده و جامعهایم. شما اسممان را گذاشتید «بهشتآفرین».
02:21 - 18 اسفند 1404