نظر من اینه: تشنگی برخلاف عطش قابل تحمل است.عطشِ تشکیل یک زندگی مشترک با همه ی سختی هایش ،در جامعه ما تبدیل میشود به تشنگی. یعنی بخشی از این عطش در روابط درست یا نادرست جبران میشود و مابقیِ نیاز جنسی انگیزه ای برای تحمل مشکلات ازدواج ایجاد نمیکند خلاصه:تا مفتی هست چرا سختی؟