قرآن و جنگ ۱در نبردی که دشمن آغازگرش باشد به شرط استقامت پیروزی قطعی است. این سنت قطعی خداست!لَنْ يَضُرُّوكُمْ إِلَّا أَذًى وَ إِنْ يُقَاتِلُوكُمْ يُوَلُّوكُمُ الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ (آل عمران 111)
[اهل کتاب] جز آزارى [اندك] هرگز به شما زيانى نمىرسانند و اگر با شما بجنگند به شما پشت خواهند نمود (فرار میکنند) و آنگاه يارى نخواهند شد (و پیروز نمیشوند).
وَ لَوْ قَاتَلَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوَلَّوُا الْأَدْبَارَ ثُمَّ لاَ يَجِدُونَ وَلِيّاً وَ لاَ نَصِيراً ﴿22﴾ سُنَّةَ اللَّهِ الَّتِي قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلُ وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلاً ﴿23﴾ (سوره فتح)
و اگر كافران با شما پيكار کنند حتما فرار میکنند، سپس ولىّ و ياورى برای خود نیابند! (22) اين سنّت الهى است كه در گذشته نيز بوده است؛ و هرگز براى سنّت الهى تغيير و تبديلى نخواهى يافت! (23)
02:03 - 17 June 2025
1700 Views