گیرم که وصالِ دوست در خواهم یافتاین عمر گذشته را کجا دریابم؟-مولانا.
@Star313star30 September 2026Replying to @Mahzooneمن زخم تو را به هیچ مرهم ندهمیک موی تو را به هر دو عالم ندهم
@AtreYass30 September 2026Replying to @Mahzooneتا خدا هست، به مخلوق دمی تکیه مکنکه خدا کوهِ ثبات است و بشر، عین نیاز#حضرت_مولانا
@saamaHosseini30 September 2026Replying to @Mahzooneدنیا همه هیچ و اهل دنیا همه چیزو یکی هم؛ در هر فلکی مردمکی میبینم
@Hiva_iranin30 September 2026Replying to @Mahzooneخورشید را حاجت تویی اومید را واجب تویی مطلب تویی طالب تویی هم منتهاهم مبدا
@Meraki74830 September 2026Replying to @Mahzooneهرکاری میکنم ازین مولانا خوشم نمیاد 🤧ولی این شعره>>اشتیاقی که به دیدارتو دارد دل مندل من داندو من دانم و دل داند و منخاک من گل شود و گل شکفد از گل منتا ابد مهر تو بیرون نرود از دل من
@Mahmum10130 September 2026Replying to @Mahzooneاز هزاران یـک نـفر اهل دل اسـتمابـقی تندیسی از آبو گـل اسـت
@Mahmum10130 September 2026Replying to @Mahzooneبه جنابِ عشق گفتم تو بیا دوای ما باش که به پاسخم بگفتا تو بمان و مبتلا باش
@Majnoneh12830 September 2026من از کجا پند از کجا، باده بگردان ساقیاآن جام جان افزای را، برریز بر جان ساقیابر دست من نِه جام جان،ای دستگیرعاشقاندور از لب بیگانگان، پیش آر پنهان ساقیا...
@GoleHamisheBahar6830 September 2026Replying to @Mahzooneرو سر بِنه به بالین، تنها مرا رها کن ترکِ منِ خرابِ شبگردِ مبتلا کن#شعرمولوی