صبر کن ای صنم سنگدل ای فخر فروش،روسیه کردی ام از بابت عشقی که به سو" نآمده ظنّ آراستی!ودراین راه پر از لغزش و رنگ،آنچنانم بنمودی که خومی خواستی؟!تکیه برباد مده ای تن من،چشم از قصد طلب کور کن از دشمن من!آنچه دارد برای من آزرده مگر طعنه وزخم،اوندارد برای دل شوریده مگر ناله وغم،پاره کرده است
آنکه با دشنهٔ آلوده به نیرنگ وریّازد چنان ضربه به پهلو،دلا؛لیلا بود!باور آنکه شدم محو ز اندیشهٔ اوسخت و پیچیده به غم واژهٔ واویلا بود#ذورق عمر من از ساحل امّید چه نا پیدا بودنه بهارم به بهار، نه خزانمبه خزاننه نمازم سر وقت،سربهزنگای اذان!رشتهٔ کارمن از نقطهٔ عطف،هر زمان فاصله بود وکاستی!
20:25 - 17 January 2025