در حوزهی کار و تحصیلات من (زبانهای ایرانی)، حتی بزرگترین چهرههای غربی هم هیچوقت به تخطئهی دیگران مشغول نبودهاند و سرشان به کار خودشان گرم بوده است. آنوقت در یادداشتهای بعضی استادان وطنی یکخطدرمیان میخوانی که «فلان کس دانشمند نیست»، «بهمان چیز را فلانی نفهمیده بود و من فهمیدم»
«فلان نکته را فلانی اشتباهی بهمان چیز درک کرده است، هار هار!»، و امثال آن!دانشمندان غربی حتی وقتی بنا دارند خطا یا درک نادرست پیشینیان را اصلاح کنند، آدابداناند و در جادهی علم، نه در بیراههی مچگیری و تمسخر و «من خوبم، همه بدند».
والتر برونو هنینگ و مری بویس هم چنین جایگاهی برای خود قائل نبودهاند.تفرعن آفت کار پژوهشی است و از قدر پژوهش و پژوهشگر میکاهد.حسین جاوید@Farhadfathi 14:28 - 10 February 2024