انسان را نمى‌شود با استخفاف، پوك كرد و با تلقين‌ها حركت داد و همراه روح جمعى و در يك جوّ رو در بايستى به كار كشيد و با شعارها داغ كرد... انسان اگر اين طور عمل كند و به كار بيفتد، از كارش بهره نمى‌گيرد. بهره‌مندى انسان از عملش به اندازۀ بينش و بصيرتش مى‌باشد.انسان در دو فصل،ص۵۱عین_صاد