معنی و مفهوم این شعر:ای انسانی که اسیر و دلبستهی این دنیا شدهای و به امید فرداهایی دلخوش هستی که در نهایت پوچ و بیحاصلاند؛ از این واقعیت غافلی که عمر و وجود ناپایدار و در نهایت «هیچ» است.در واقع این بیت به ناپایداری عمر انسان و فریبنده بودن دلبستگیهای دنیوی اشاره دارد.
09:44 - 16 May 2026