بسم الله الرحمن الرحیمفرزندان دریا🌊بعضی چیزها ذاتا قشنگ هستند و این زیبایی ناخواستهشان اجباری است بر تحسین آفرینش. و از الطاف خداست که نظر به سه زیبایی عبادت محض است: «قرآن، چهره والدین و پهنه دریا.»
ما آدمها بلد نبودیم عاشق شویم، دریا با وسعتش یادمان داد، دریایی که امواجش با آیات کتاب الهی و خطوط چروک پیشانی پدر و لطافت دستان مادر عجین شده. دریایی که همه او را میشناسند، حتی ندیدههایش که به لطف دوران کودکی گوشماهی میچسباندند بیخ گوششان و میگفتند: «الو دریا؟»
دریا بلد است چطور با همه تماس بگیرد، بلد است چطور خودش را پیوند بزند به رگ و ریشه خاک و بشود وطن. وطنی که سوار امواج اقیانوس خلیجها و دریاها را میچرخد تا از خودش بگوید، از فرزندانش. قصه دریا شنیدنی است! قصه یک ناو و خانوادههایی که فرزندانشان را امانت سپردند به دریا.
دریای زلال بلد نیست خیانت کند، ولی خباثت همه جا لانه کرده و بلد است چطور زلالی آب را برهم بزند، حتی اگر به وسعت دریا باشد.دو شلیک آزمایشی از دو آماتور که شمشیر برهنه کرده بودند روی فرزندان بیدفاع دریا.
خصم جنگ نداشتند فرزندان دریا، به قصد صلح لباس سپید پوشیدند تا تنشان سرخ شود از سکوت مظلومیت، عین مادرشان دریا.گرچه اقیانوس همرنگ خونشان نشد اما دل امواج وطن سرخ شد از غم.گفته بودم نظر به دریا عبادت است؟آری! فرزندان دریا آنقدر سرمست بودند از آیات الهی که غرق عبادت شدند.
تقدیم به شهدای ناوگروه دنا🌅✍🏼ذ.هدایت
12:27 - 12 April 2026
225 Views