متوقف بر آمادگی در برابر دشمن است.جمعبندی: راه فقهی برای هر دو دیدگاه وجود دارد. دیدگاه حرمت مبتنی بر حرمت کشتار جمعی و ظلم است. دیدگاه جواز تولید مبتنی بر تفکیک تولید از استفاده، اصل اباحه، و ضرورت بازدارندگی است. دیدگاه وجوب نیز بر قاعده نفی سبیل و لزوم آمادگی در برابر دشمن استوار است.