از تجمیع پروانه‌های ارتباطات ثابت تا صدور پروانه‌های FCP و Servco پیش از سال ۱۳۹۴، ارائهٔ خدمات ارتباطی، انتقال داده و اینترنت باند پهن ثابت در ایران تحت چندین نوع پروانه انجام می‌شد. از جمله: - PAP: پروانهٔ ارائهٔ خدمات انتقال داده‌ها- ISDP: پروانهٔ توزیع‌کنندگان اینترنت- PSTN: پروانهٔ ارائهٔ خدمات عمومی تلفن ثابت- ISP: پروانهٔ عرضه‌کنندگان خدمات اینترنت با توجه به ضرورت ساماندهی این حوزه و پایان دورهٔ اعتبار برخی از این پروانه‌ها، بازنگری در ساختار مجوزها در دستور کار قرار گرفت. هدف این بود که پروانه‌های متنوع موجود، با چارچوبی برای ارائهٔ خدمات گسترده‌تر، در قالب دو پروانهٔ اصلی تجمیع و ساماندهی شوند: پروانهٔ ایجاد و بهره‌برداری از شبکهٔ ارتباطات ثابت (FCP) و پروانهٔ ارائهٔ خدمات ارتباطات ثابت (Servco).در ۱۱ آبان ۱۳۹۴، در مرحلهٔ نخست، هفت شرکت از میان ۱۸ متقاضی واجد شرایط اولیه، پروانهٔ FCP دریافت کردند. این پروانه امکان ایجاد و بهره‌برداری از شبکهٔ ارتباطات ثابت و ارائهٔ خدمات متنوع بر بستر آن را، مستقل از فناوری مورد استفاده، فراهم می‌کرد. تفکیک لایهٔ شبکه از لایهٔ خدمات نیز بخشی از این بازنگری بود؛ به این معنا که ایجاد و بهره‌برداری از زیرساخت شبکه در قالب FCP و ارائهٔ خدمات ارتباطی بر بستر شبکه در قالب Servco تعریف شد. در حال حاضر، با رشد فناوری و توسعهٔ سرویس‌ها و با رویکرد همگرایی بخش‌های ثابت و همراه، این پروانه‌ها با عنوان UNSP ارائه می‌شوند. «نوار زمان»؛ روایتِ یک مسیر... مسیرِ تحوّلِ رگولاتوری ایران. #نوار_زمان #رگولاتوری #تاریخ_ارتباطات #FCP #Servco #UNSP
٢٧ MB
16:45 - 2 نوفمبر 2026