صورتش را پوشاند و کیسهی نان را بر دوش گذاشت. اشک از چشمهایش جاری میشد، میدانست بابا به آرزویش رسیده و حالا کنار مادر است، اما این چیزی از داغ کم نمیکرد.وارد خرابه شد، کودکی که پدرش در نهروان کشته شده بود سویش دوید و گفت: امشب دیر آمدی! مژده بده! علی را کشتند.