💢کریدورهای ترانزیتی؛ جغرافیا زمانی ثروت می‌شود که با سیاست‌گذاری دقیق و اجرای پیگیرانه همراه شود. قرار گرفتن در مسیرهای ارتباطی مهم، یک فرصت بزرگ است؛ اما فرصت با دستاورد تفاوت دارد. بسیاری از کشورها از موقعیت جغرافیایی مناسب، دسترسی به آبراه‌ها، همسایگی با بازارهای متعدد یا قرارگیری میان
20:50 - 2 آبان 1405



تصویر نمایه‌ی ‌دکتر محمد شربتی‌
@dr_msharbati2 آبان 1405
شرق و غرب برخوردارند، ولی تنها شمار محدودی توانسته‌اند این موقعیت را به درآمد پایدار، اشتغال و توسعه منطقه‌ای تبدیل کنند. دلیل روشن است: جغرافیا به‌تنهایی ثروت نمی‌سازد؛ این زیرساخت، مدیریت و اعتماد است که به جغرافیا ارزش اقتصادی می‌دهد.ترانزیت در ساده‌ترین تعریف، عبور کالا از قلمرو یک کشور است.
تصویر نمایه‌ی ‌دکتر محمد شربتی‌
@dr_msharbati2 آبان 1405
اما اگر این عبور صرفاً به استفاده از جاده یا ریل محدود بماند، سهم اقتصاد میزبان از آن محدود خواهد بود. ارزش واقعی زمانی ایجاد می‌شود که در کنار حمل‌ونقل، خدمات متنوعی شکل گیرد: انبارداری، بسته‌بندی، تعمیر و نگهداری، بیمه، خدمات مالی، گمرک هوشمند، مراکز توزیع، صنایع پشتیبان و خدمات فنی. به این ترتیب،
تصویر نمایه‌ی ‌دکتر محمد شربتی‌
@dr_msharbati2 آبان 1405
یک مسیر عبوری می‌تواند به یک اکوسیستم اقتصادی تبدیل شود.در اقتصاد امروز، سرعت و قابلیت پیش‌بینی گاهی از کوتاهی مسیر مهم‌تر است. شرکت‌ها می‌خواهند بدانند کالای آن‌ها چه زمانی می‌رسد، چه هزینه‌ای پرداخت می‌کنند، در مرز با چه مقرراتی روبه‌رو می‌شوند و در صورت بروز مشکل، چه نهادی پاسخ‌گو است. اگر مسیر
تصویر نمایه‌ی ‌دکتر محمد شربتی‌
@dr_msharbati2 آبان 1405
حمل‌ونقل کوتاه باشد اما توقف‌های مرزی، مقررات متناقض یا کمبود ناوگان آن را غیرقابل پیش‌بینی کند، صاحبان کالا مسیرهای طولانی‌تر اما مطمئن‌تر را انتخاب خواهند کرد.از این رو، توسعه کریدور ترانزیتی پیش از آنکه پروژه‌ای صرفاً عمرانی باشد، یک مسئله حکمرانی است. هماهنگی دستگاه‌های گمرکی، راه‌آهن، بنادر،
تصویر نمایه‌ی ‌دکتر محمد شربتی‌
@dr_msharbati2 آبان 1405
پلیس راه، سازمان‌های استاندارد، بانک‌ها و نهادهای محلی اهمیت تعیین‌کننده دارد. یک پنجره واحد گمرکی، سامانه رهگیری کالا، تعرفه‌های روشن، صدور سریع مجوزها و امکان حل‌وفصل اختلافات تجاری، گاهی به اندازه ساخت کیلومترها خط ریلی در رقابت‌پذیری یک مسیر اثر می‌گذارد.
تصویر نمایه‌ی ‌دکتر محمد شربتی‌
@dr_msharbati2 آبان 1405
بُعد دیگر ترانزیت، توسعه متوازن مناطق پیرامونی است. شهرهای مرزی و مسیرهای عبور، نباید فقط محل عبور کامیون و قطار باشند. اگر برای آن‌ها شهرک‌های لجستیکی، مراکز آموزش مهارت، صنایع تبدیلی، پایانه‌های صادراتی و امکانات مناسب زندگی طراحی شود، منافع کریدور به اشتغال و رونق محلی تبدیل خواهد شد.
تصویر نمایه‌ی ‌دکتر محمد شربتی‌
@dr_msharbati2 آبان 1405
در غیر این صورت، درآمد اصلی ممکن است در مرکز متمرکز شود و مناطق مسیر از آثار توسعه‌ای آن بهره اندکی ببرند.همکاری با همسایگان نیز نقشی اساسی دارد. یک کریدور هیچ‌گاه با تصمیم یک کشور کامل نمی‌شود؛ مسیر حمل‌ونقل از چند مرز، چند نظام گمرکی و چند شبکه زیرساختی عبور می‌کند.
تصویر نمایه‌ی ‌دکتر محمد شربتی‌
@dr_msharbati2 آبان 1405
بنابراین، توافق درباره تعرفه‌ها، استانداردها، زمان‌بندی حرکت، بیمه، تبادل داده و امنیت محموله‌ها ضروری است. هرچه این همکاری‌ها پایدارتر باشند، هزینه حمل‌ونقل پایین‌تر و جذابیت مسیر بیشتر می‌شود.توسعه ترانزیت را نباید راه‌حل فوری همه مشکلات اقتصادی دانست، اما می‌توان آن را یکی از پایه‌های
تصویر نمایه‌ی ‌دکتر محمد شربتی‌
@dr_msharbati2 آبان 1405
متنوع‌سازی درآمد و پیوند اقتصاد ملی با بازارهای پیرامونی به شمار آورد. موفقیت در این حوزه نیازمند نگاه بلندمدت است: سرمایه‌گذاری در ریل و بندر، اصلاح فرآیندهای مرزی، توسعه خدمات لجستیکی، تربیت نیروی انسانی و ایجاد محیطی قابل اعتماد برای تجار. جغرافیا یک ظرفیت طبیعی است؛ تبدیل آن به ثروت،
تصویر نمایه‌ی ‌دکتر محمد شربتی‌
@dr_msharbati2 آبان 1405
نتیجه سیاست‌گذاری دقیق و اجرای پیگیرانه خواهد بود.
1 پاسخ