ای کاش تو یک خانم بودی و میشد بهات ازدواج کرد و شب و روز متن‌ها و دستنوشتهات رو خوند، حرف ندارند، خواستگاری کنسله ولی بخدا یه دونه ای، لنگه نداری،، داداش خرتم به مولا کارت درسته عرعر کنان دنبال کتاب‌هاست میگردم،،
ساعت ۰4:۱8 بامداد بود که اولین چیز غیرعادی ای که دیدم؛نه صدای انفجار، نه آژیر، بلکه سکوت بود .نمایشگر طیف رادیویی مثل دریایی آرام بود. خطوط سبز با نظم روی صفحه حرکت می‌کردند. ارتباط رادارهای ساحلی، لینک‌های داده‌ی پدافند، و کانال‌های فرماندهی همه در وضعیت پایدار بودند. همان سکوت مطمئن قبل از طوفان.بعد ناگهان همه چیز فرو ریخت.یک موج نویز از لبه‌ی چپ طیف وارد شد و در کمتر از چند ثانیه تمام باند عملیاتی را بلعید. خطوط سبز روی مانیتور در هم شکستند و صفحه به لکه‌های سفید و قرمز تبدیل شد.-«قاسم.»صدای سرهنگ بود که از پشت سرم می آمد. آرام، اما آن‌قدر جدی که ستون فقراتم یخ بزند. چند کلید را روی صفحه کلید زدم، داده‌ها را دوباره اسکن کردم.-«جناب سروان ، وضعیت چیه؟»گفتم:«جمینگ گسترده است قربان؛ چند باند با هم. این کار یک فرستنده معمولی نیست.»سرهنگ جلوتر آمد. نور قرمز هشدار روی صورتش افتاده بود.«یعنی چی چند باند؟ واضح حرف بزن، قاسم.»نقشه طیفی را بزرگ کردم.«دارن همزمان باند رادار، لینک داده و ماهواره رو می‌زنن. این حمله آزمایشی نیست قربان… این شروع عملیاته.»سرهنگ چند ثانیه چیزی نگفت. فقط به مانیتورها نگاه کرد.بعد آهسته گفت:«جناب سروان زارع… رادار بوشهر رو چک کن.»فرمان را اجرا کردم. چند خط کد بالا رفت. سیستم چند ثانیه تلاش کرد ارتباط بگیرد.هیچ پاسخی نیامد.گفتم: «سیگنال نمی‌گیرم قربان.»سرهنگ دوباره گفت: «دوباره بگیر، قاسم.»این بار مستقیم به لینک پشتیبان رفتم. درخواست اتصال ارسال شد.پنج ثانیه.....هشت ثانیه.....ده ثانیه.....روی صفحه فقط یک جمله ظاهر شد.CONNECTION LOSTگلوی من خشک شد.سرهنگ آرام پرسید: «چی شد جناب سروان؟»چند لحظه طول کشید تا جواب بدهم.
-«رادار بوشهر از شبکه خارج شده قربان.»در همان لحظه مانیتور کناری شروع به هشدار دادن کرد. آیکون یکی از سامانه‌های پدافندی جنوب چشمک زد و رنگش از سبز به زرد تغییر کرد.سرهنگ سریع پرسید: «اون یکی چیه قاسم؟»نگاه کردم.سیستم داشت داده‌های تله‌متری را از دست می‌داد.-«لینک کنترل پدافند ماهشهر ناپایدار شده قربان.»-«یعنی هدف قرار گرفته؟»قبل از اینکه جواب بدهم، رنگ آیکون زرد به خاکستری تبدیل شد.SIGNAL TERMINATEDچند ثانیه هیچ‌کس حرفی نزد.صدای فن‌های سرورها در اتاق می‌پیچید. انگار تمام قرارگاه فقط همان صدا را داشت.سرهنگ خیلی آهسته گفت: «سروان…»چشم از صفحه برنداشتم.-«بله قربان.»-«قاسم، اگه این نفوذ به شبکه فرماندهی برسه چی میشه؟»انگشتانم هنوز روی کیبورد بود.-«اون وقت قربان… پدافند کور میشه.»سرهنگ لحظه‌ای سکوت کرد. بعد با لحنی محکم گفت: «پس نذار برسه.»دست‌هایم دوباره روی کیبورد حرکت کردند. فایروال‌ها را تغییر دادم، مسیرهای داده را بستم، و شبکه را به حالت ایزوله بردم.بیرون از این دیوارهای بتنی، شاید هنوز کسی نمی‌دانست چه اتفاقی افتاده.اما اینجا، در اعماق زمین، همه‌چیز روشن بود.جنگ شروع شده بود.
22:30 - 12 جولای 2026