در برابر بیمهری آدمها هیچ نمیگویم. سکوت و سکوت و سکوت.انگار که لال شده باشم؛ شاید هم کور و کر. دیگر نه انرژی توضیح دادن دارم و نه حتی حوصله اش را، میدانی؟دیر دریافتم که مسئول طرز فکر آدمها نیستم. بگذار هر که هرچه خواست بگوید! چه اهمیتی دارد؟ من در لاک خود راحت ترم. ـ حدیثه علی بیگی
04:01 - 7 July 2026