امروز، ترورِ یک مقام عالیرتبه مثل دبیر شورای عالی دفاع، تلخیِ یک واقعیت رو بهمون نشون داد. ما موشک داریم، ویراژ پهبادهامون رو هم انجام دادیم، و اینها دستاوردهای قابل افتخاری هستن. اما اینها کافی نیستن. ما جنگنده پیشرفته نداشتیم، تحریمها هم اجازه ندادن بهمون تهیه کنیم، و این یه محدودیت بود.
اما یه چیزی بود که در توانمون بود و انجام ندادیم: بازدارندگی هستهای.این خیلی بده که این فرصت رو از دست دادیم. چون با داشتن بازدارندگی هستهای، میتونستیم خط قرمزهای مشخصی تعیین کنیم و به دشمن بفهمونیم که تجاوز به منافع ما، هزینههای سنگینی در پی خواهد داشت.
امروز، در حالی که شاهدِ بیثباتی در منطقه هستیم، میبینیم که هیچ بازدارندگیِ واقعی وجود نداره و دشمن به راحتی به جون شخص دوم مملکت تعرض میکنه.ایرانی با غیرت، کسیه که این رو بفهمه. کسی که درک کنه که قدرت واقعی، فقط در تعداد تجهیزات نیست، بلکه در تواناییِ ایجادِ ترس و احترام در دل دشمنه.
و این ترس و احترام، با بازدارندگیِ قوی به دست میاد. درک این موضوع، حتی میتونه از ساختن هر نوع سلاح دیگهای برامون ارزشمندتر باشه.به نظر شما، الان چه اقداماتی باید انجام بدیم تا این ضعف رو جبران کنیم و بازدارندگی واقعی ایجاد کنیم؟؟
18:50 - 17 March 2026