🌟از یه روز معمولی شروع شد قسمت 13🌟صبح، مریم پاکت رو از کشو برداشت و گذاشت روی میز پذیرایی. پدرش هنوز صبحانهش تموم نشده بود که چشمش به عکس افتاد.ـ این همونه؟ـ آره بابا. میخواستم بدونم چرا هیچوقت ازش حرف نزدی.پدرش عکس رو برداشت و چند لحظه نگاهش کرد.
ـ این عکس برای خیلی سال پیشه. اون موقع من و پدر امیر با کامران رفتوآمد داشتیم.مریم صندلی رو جلو کشید.ـ بعد چی شد؟ چرا دیگه با هم نبودین؟پدرش عکس رو گذاشت روی میز.ـ یه اختلافی پیش اومد. کمکم رفتوآمدمون قطع شد.ـ چه اختلافی؟پدرش به ساعتش نگاه کرد.
ـ مریم، دیرم شده. شب میشینیم حرف میزنیم، باشه؟مریم دلخور شد، ولی چیزی نگفت. این بار دستکم پدرش جواب داده بود؛ هرچند جوابش خیلی کلی بود.ظهر، امیر پیام داد:«با مامانم حرف زدم. اولش گفت چیز خاصی یادش نیست، ولی بعد گفت یه مدت خانوادهها با هم رفتوآمد داشتن و بعدش یهو قطع شد.»
مریم نوشت:«یعنی هیچکس نمیدونه دقیقاً چی شده؟»امیر جواب داد:«فکر کنم میدونن، ولی هر کدوم یه چیزایی یادشونه. مامانم گفت اگه میخوام بدونم، بهتره از بابام بپرسم.»مریم گوشی رو کنار گذاشت. این ماجرا داشت شبیه همون بحثهای قدیمی فامیلی میشد که هرکس یه روایت ازش داشت و هیچکس هم
دلش نمیخواست وسطش بیفته.شب، موقع شام، مریم یاد حرف پدرش افتاد.ـ بابا، اون اختلافی که گفتی، سر چی بود؟پدرش قاشقش رو گذاشت کنار بشقاب.ـ سر یه موضوع مالی بود. ولی قضیه فقط پول نبود.مریم خواست سؤال بعدی رو بپرسه، اما پدرش ادامه داد:ـ بذار یه کم فکر کنم. نمیخوام چیزی رو اشتباه بهت بگم.
مریم سر تکون داد.برای اولین بار، ماجرا فقط دربارهٔ یه مرد گمشده نبود؛ پای اختلافی وسط بود که شاید زندگی چند نفر رو تغییر داده بود.**ادامه دارد...**
09:36 - 22 October 2026