داستان سفرهای متعدد و مستمر مسعود پزشکیان به باکو و ترکیه تمامی ندارد.
با کوچکترین بهانه ای سفر خانوادگی به ترکیه یا باکو انجام میشود.
آقا مسعود وسط جنگ میخواهد راهی جلسه کنوانسیون تغییرات اقلیمی سازمان ملل (COP۳۱) در آنتالیا ترکیه شود.
(در فضای مجازی، خصوصا فضای مجازی ترکیه این آقا رو مسخره میکنند که میخواهد تابعیت ترکیه ای بگیرد)
يادآور میشوم که دولت ترامپ چند ماه قبل دستور خروج از خود کنوانسیون چارچوب سازمان ملل را به دلیل مضر بودن برای رشد صنعتی این کشور، صادر کرده است.
حال اصرار زیاد حضور شخص رئیس جمهور در ترکیه ای که در این چند ماه بارها علیه منافع ملی ایران با آمریکا همسو شده بود چه ضرورتی دارد.
نکته جالب پیام رئیس سازمان حفاظت محیط زیست درباره چرایی حضور ایران است که یک جوک به تمام معناست.
ایران در تیرماه ۱۳۷۵ به عضویت رسمی کنوانسیون چارچوب سازمان ملل متحد در مورد تغییرات اقلیمی (UNFCCC) درآمد. قانون الحاق به این پیمان در تاریخ ۶ خرداد ۱۳۷۵ به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید و یک هفته بعد توسط شورای نگهبان تایید شد. (سرعتش نسبت به طرح های دو فوریتی مجلس قالیباف مقایسه کنید)
یک نکته عرض کنم که برخلاف تصور رایج، خودِ کنوانسیون اصلی تغییرات اقلیمی محدودیت سختگیرانه و اجباری برای کاهش تولید گازهای گلخانهای ایران ایجاد نمیکند. محدودیتها و چالشهای اصلی مربوط به اسناد الحاقی بعدی (بهویژه توافقنامه پاریس) است که توسط معصومه ابتکار در یک اقدام مشکوک بی سر و صدا امضا شد بعد کشور را در عمل انجام شده قرار دادند.
ایران توافقنامه آبوهوایی پاریس را در تاریخ ۳ اردیبهشت ۱۳۹۵ به صورت رسمی امضا کرد.