1- قرآن، كتابى بس بزرگ است. («كتاب» نكره آمده است)2- توجّه به قرآن و مفاهيم آن، سبب سعهى صدر است. كتاب ... فَلا يَكُنْ فِي صَدْرِكَ حَرَجٌ مِنْهُ3- شرط رسالت و تبليغ، سعهى صدر است. «أُنْزِلَ إِلَيْكَ فَلا يَكُنْ فِي صَدْرِكَ حَرَجٌ مِنْهُ لِتُنْذِرَ بِهِ»
4- از لجاجت كفّار نگران نباش، وظيفهى تو انذار است، نه اجبار. «لِتُنْذِرَ»«1». تفسير الميزان.جلد 3 - صفحه 17پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله پس از نزول قرآن، نگران نپذيرفتن مردم و مخالفت آنان با قرآن بود كه خداوند با اين آيه پيامبر را تسلّى مىدهد.
5- هشدارهاى انبيا براى عموم است، ولى تنها مؤمنان از آنها بهرهگرفته و متذكّر مىشوند. «لِتُنْذِرَ بِهِ وَ ذِكْرى لِلْمُؤْمِنِينَ»
14:29 - 17 July 2025