حال که با چشمان خیس و قلب سنگین به مصیبت مولایم حسین(ع) فکر میکنم،به آن تن زیرو رو و سر بریده،به حال پریشان اهل حرم؛با خود میگویم مصیبت و رنج خود چقدر بود؟و جواب چیست؟هیچ؛نه دل شکستگی ام،دل شکستگی بود و نه روح خسته ام،خسته...چگونه سر برآورم و از خستگی هایم گلایه کنم وقتی رنج و مصیبت و غم
حضرت زینب(س) را میدانم و میدانم ذره ای گلایه نکرد؟خدایا در این وادی غم،در این شب و فردای این شب سخت؛در این سختی عاشورا و اسارت و مصیبت مولایم امام حسین(ع) جان مرا بگیر،بگذار جان بدهم؛جان مرا بگیر ،و به جان مولایم امام مهدی(عج) اضافه کن.#دلی
01:31 - 6 July 2025
16 Reactions
602 Views