در باور ما، تعریف از دشمن در زمان جنگ، فعلی حرام به حساب می‌آید اما من سعی دارم تا واقعیتی را بگویم!تا پیش از دفاع مقدس رمضان، همیشه و همه جا می‌گفتم که در میان رؤسای جمهور ایالات متحدۀ آمریکا، هیچ رئیس جمهوری نتوانست از تمام ظرفیت رسانه بهره ببرد اِلّا جورج بوش؛ اما زمانی که جنگ رمضان آغاز شد، برای چند روز اول، (از خدا که پنهان نیست، از شما چه پنهان) کمی نظرم عوض شد و بازی‌های رسانه‌ای دلقک کودن آمریکایی، توجه من را به خود جلب کرد!شروع کردم به مطالعه، ولی به نکتۀ عجیبی برخوردم:«در بازی رسانه و تولید پروپوگاندای این خوک پرواری، تیم رسانۀ او حتّی به اندازۀ 15 درصد از قواعد علمی رسانه را نیز رعایت نمی‌کنند! آن‌ها فقط شانتاژ می‌کنند و رپورتاژ می‌روند؛ همین!!!»درست است!سطح استیصال حاکمیتی تا حدّی بالاست که حجم‌نگاری جایگزین اصول‌مندی در فضای رسانه شده است، تا جایی که بعضاً مطالبی ضدّ منافع آن نیز آگاهانه منتشر می‌شوند ولی به دلیل حجم زیاد ابر مطالب، با این که برخی موارد از دید مخاطبین پوشیده می‌ماند اما حسی پنهان مبنی بر دست برتر شیطان بزرگ در نبرد پیش رو را در ضمیر ناخودآگاه مخاطب نهادینه می‌سازد.ضمن تقدیر و تشکر از تلاش رسانه‌ای برخی از سران نظام در عرصۀ رسانه، در همین‌جا، از مسئولین گران‌مایه تقاضا دارم تا همان‌گونه که در عرصۀ میدان، از سطح پاسخ متقابل با تعبیر «چشم در برابر چشم» عبور کردند، در فضای رسانه نیز از تاکتیک فعلی نبرد روایت که در پیش گرفته‌اند، عبور نموده و پا را فراتر از مقابله به مثل بگذارند. در نظر داشته باشید همانگونه که در میدان تسلیحاتی پیروز بوده‌ایم، باید در میدان رسانه و با به دست گرفتن عَلَم روایتگری و پروپوگاندا، روایت قدرت را نیز در دست بگیریم!
19:30 - 30 March 2026
political
cultural
War