دیپلماسی دانشگاهی در برابر تجارت قدرتجمهوری اسلامی ایران در طول دهه‌های گذشته، همواره رویکردی علم‌محور و دانشگاهی را در مذاکرات حساس بین‌المللی برگزیده است. اعزام دیپلمات‌هایی با مدارک عالی دکتری در رشته‌های حقوق بین‌الملل، علوم سیاسی، روابط بین‌الملل و فلسفه سیاسی، نشان‌دهنده اعتقاد راسخ نظام جمهوری اسلامی به تسلط علمی و تخصصی بر گفتمان حقوقی و سیاسی است. این رویکرد، ریشه در فرهنگ سیاسی ایران دارد که در آن، مشروعیت و اعتبار یک مذاکره‌کننده، به میزان قابل توجهی با سطح تحصیلات و تخصص علمی وی گره خورده است. در این چارچوب، دارنده مدرک دکتری، نه تنها به عنوان یک کارشناس فنی، بلکه به عنوان نماینده‌ای با مشروعیت علمی و اجتماعی بالا شناخته می‌شود که می‌تواند از مواضع کشور در مجامع علمی و حقوقی دفاع کند.در مقابل، ایالات متحده آمریکا رویکردی کاملاً متفاوت را در پیش گرفته است. ترکیب هیئت‌های مذاکره‌کننده آمریکایی، همواره تحت تأثیر ساختار قدرت اقتصادی و سیاسی این کشور بوده است. حضور گسترده تاجران، مدیران شرکت‌های بزرگ و افرادی با پیشینه اقتصادی-تجاری در هیئت‌های مذاکره‌کننده آمریکا، بازتاب‌دهنده درکی است که قدرت را نه در دانش و تخصص علمی، بلکه در توانایی اقتصادی و نفوذ تجاری جستجو می‌کند. این رویکرد، ریشه در سرمایه‌داری آمریکایی و ساختار قدرت در ایالات متحده دارد که در آن، ثروت و موفقیت اقتصادی، معیار اصلی اعتبار و مشروعیت اجتماعی محسوب می‌شود.
23:54 - 13 April 2026
3 Reactions
1183 Views