🏴 اَللّهُمَّ الْعَنْ اَباسُفْیانَ وَ مُعاوِیَةَ وَ یَزیدَ بْنَ مُعاوِیَةَ عَلَیْهِمْ مِنْکَ اللَّعْنَةُ اَبَدَ الاْبِدینَ آن نخل به خون تپیده را می بوسیدآن مشک ز هم دریده را می بوسیدخورشید کنار علقمه خم شده بوددستان ز تن بریده را می بوسید 🔘شب نهم: شب تاسوعاستاره ۳۴ ساله آسمان کربلا و بزرگترین یار و یاور امام حسین(ع)، عباس یعنی چهره درهم کشیده و این نام نشان از صلابت و توانمندی سقای کربلا دارد. او فرزند امام علی(ع) و برادر اقا امام حسین(ع) بود، با این حال هرگز برادر خود را به نام صدا نزد. حضرت عباس(ع) این ادب و فروتنی را تا لحظه آخر بر خود واجب میدانست. او بهترین الگوی رشادت بود. زیرا پرچم دار سپاه بود و پرچم را به دست رشیدترین و شجاع ترین افراد لشگر میسپارند. او به اندازهای محو یار شده بود که بر امواج دل انگیز آب روان، لبهای خشکیده محبوب خود را در نظر آورد و داغ تشنگی را از یاد برد. رشادت، وفاداری و فروتنی عباس(ع) یکی دیگر از برگهای زرین عاشورا است که همه را به شگفتی واداشته است.
00:51 - 24 June 2026