چه کنم در غم تشییع تو ای حضرتِ ماهکه دلم خون و دو چشمم شده دلتنگِ نگاهشب و روزم همه در حسرتِ دیدار گذشتبیتو این عمرِ پریشان، شده با ناله و آهبودنت مایهی دلگرمی ما بود و کنونرفتی و امت تو مانده در این نیمهی راهآسمان هم به غمِ غربتِ ما گریه کنددل این خاک به اندوه تو شد رنگ سیاه#صفورا_ترقی