تجمعات عادتی🖊اگر خدا جمعمان كرده باشد، اين جمع، جمع حقى است. وقتى جمع بر مدار حق شد، ديگر بنبست ندارد و در سختترين لحظههايش، راه برایش باز است...🖊هر وقت در جمعتان به بنبست رسيديد، بدانيد جمعتان الهى نبوده است؛ ياعادتى بوده يا تقليدى يا تلقينى؛ مثل بچهها چشم و همچشمى كردهايد؛ ديدهايد فلانى اين كار را كرده، شما هم خواستهايد همان كار را بكنيد؛ همين كه او راه افتاده، شما هم راه افتادهايد؛ او آب خورده، شما هم خوردهايد، بدون اينكه هيچ احتياجى به آب داشته باشيد.🖊كسانى كه اينگونه جمع شده باشند، به تعبير قرآن، پراكندهاند: (تَحْسَبُهُمْ جَمِيعاً وَ قُلُوبُهُمْ شَتّى ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَعْقِلُونَ)؛ خيال مىكنى جمعاند؛ درحالىكه دلهايشان پراكنده است و هركدام رو به جهتى دارند؛ چراكه اينها سنجشى نداشتند و بدون محاسبه جمع شده بودند. اين جمع قطعاً به بنبست مىرسد. 🖊جمعاند، ولى در جمعشان مزاحم همديگرند، صداهايشان درمىآيد، جيغ و دادشان بلند مىشود، شكستهايشان را تجربه مىكنند و چه گرفتارىهايى كه دارند! اين جمع هيچ حاصلى هم ندارد. آخر سر هم تو باغبانى هستى كه بذرت را ريختهاى و بايد باد درو كنى.مرحوم استاد صفائی حائری
19:02 - 8 June 2026
68 Views