قسم به خونِ گلوی حسین، یا اللّٰهببخش معصیتم را، ببخش رفتارماگر حسین نباشد، کجا رَوَد دلِ من؟که بی وجودِ گل فاطمه، گرفتارممیان روضه دلم میرود همان جا که دو دست بر کمرش گفت: «ای علمدارم..بلند شو که سکینه عجیب مضطرب استبلند شو نفسم، ای همه کس و کارمبلند شو، کمرم تیر میکشد عباس...