آیا ظهور نزدیک است؟به نظر نگارنده، هنوز مقدمات ظهور فراهم نشده است. اگر واقعاً خواهان ظهور هستیم، باید خودمان در ایجاد آن مقدمات بکوشیم.خداوند در آیه ۱۳ سوره سجده میفرماید:«وَلَوۡ شِئۡنَا لَأٓتَيۡنَا كُلَّ نَفۡسٍ هُدَىٰهَا»این بیان در پاسخ به کسانی است که از خداوند تبارک و تعالی میخواهند آنان را به دنیا بازگرداند تا از صالحان شوند؛ آن هم در زمانی که «بصیر» و «سمیع» شدند.امر ظهور، امر هدایت الهی است. اینگونه نیست که ما مثلاً در سینما نشسته باشیم و منتظر اکران فیلم ظهور باشیم و صرفاً تماشاگر آن باشیم. اگر چنین بود، تأخیر در آن امر بیهوده بود؛ در حالی که از خداوند کار عبث سر نمیزند.اما خداوند میفرماید: هدایت را عرضه کرده و شما انتخاب میکنید. این انتخاب از ناحیه «تعقل» است، نه آن بینایی و شنواییِ مجرمان در قیامت؛ بلکه انتخابی است که از تعقل درست ناشی میشود. لذا امر ظهور در سایه رشد عقلی به دست خواهد آمد؛ زیرا خداوند میفرماید: اگر میخواست، هدایت مناسب هر نفسی را به او عطا میکرد (مانند هدایت موجوداتی که از قوه عقل برخوردار نیستند)، اما امر او بر این است که انسان با عقلانیت، هدایت را بیابد.اکنون که یافتن هدایت امری عقلی است، باید ظهور که بالاترین هدایتهاست، در سایه رشد عقول و انتخاب درست مردم ایجاد شود.اکنون به مسئله «غربالگری» بنگرید. امر غربالگری نه برای خداوند است، بلکه خداوند از پنهان و آگاه خبر دارد و نیازی به غربالگری ندارد؛ بلکه خود غربالگری برای رشد عقلی است تا در سایه این اتفاقات، عقول مردم به رشدی برسند که بتوانند امام هدایت را در امر خود یاری رسانند.
لذا معجزات آخرالزمانی مانند صیحه آسمانی یا خسف بیداء، صرفاً «نشانه» هستند، نه «هدف». آنها نشانههایی از رشد در جمعی از انسانها هستند تا قلبهایشان مطمئن شود؛ و این برای رشدی بالاتر است، نه اینکه با تطبیق روایات بر حوادث روز، استدلال کنیم به ظهور نزدیک شدهایم.یا مثلاً دیدهایم فلان سخنران عزیز بر بالای منبر میگوید: «آی مردم ترزع کنید تا مثلاً در شب ۲۳ ماه رمضان صیحه آسمانی رخ دهد.» ترزع خوب است؛ اما آمدیم و مردم ترزع کردند و آن اتفاق نیفتاد. چه تضمینی وجود دارد که آن مردم ناامید نشوند و سال بعد هم ترزع کنند؟ یا مثلاً فقط در سالهایی ترزع کنند که ۲۳ ماه رمضان مطابق روایات در جمعه است و در سالهای دیگر ترزعی نکنند؟این رویکرد خطرناک است، زیرا رشدی در آن نیست. انسان باید از محل رشد عقلی بفهمد که مسیر کجاست و چرا به هدایت الهی نیاز دارد. انسانی که در نمازش آیه «اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِیمَ» را نه از سر نیاز به هدایت، بلکه صرفاً به این دلیل که این یک مناسک عبادی است که باید انجام شود، میخواند، کجا هدایت الهی را خواسته است؟انسانی که در پندار خود هدایتیافتهترین انسان است، خود را از هدایت بینیاز دیده و این آیات را از باب نیاز واقعی به هدایت نمیخواند، بلکه فقط لقلقه زبان میکند.لذا خداوند چنین جامعهای را در بلاهای متعدد و پیدرپی فرو میبرد. پس اگر جمعی از آنها با دیدن این بلاها رشد کردند و نیاز به هدایت الهی را در عمق وجودشان با تدبر عقلانی دریافت کردند، آنان به ترزع افتادهاند و خداوند برای چنین انسانی امر خود را ظاهر خواهد کرد. و اگر تعداد این افراد به کفایت برسد، ظهور اصلی که وعده داده شده، رخ خواهد داد.
بنابراین، جای تطبیق افراد با سفیانی یا تخمین زمان صیحه آسمانی، باید عقول را رشد داد. دشمن را نشان داد، حیله و مکرش را آشکار کرد و وظیفه الهی افراد را به آنها شناخت و بسیاری از مواردی که من هم نمیدانم... در سایه اینهاست که جمعی به فهمی میرسند که ظهور را ، این فهمیدن و این درک کردن میسَّر خواهد کرد انشاءالله.با این توضیحات، نظر نگارنده این است که هنوز مقدمات باقی مانده و همین غربالگریها نشانه آن است که هنوز مقدمات ظهور کامل نشده است. لذا با کنشگری غلط مردم را ناامید نباید کرد .
11:46 - 6 March 2026
3 Reactions
358 Views