عدم اتکای عربستان سعودی به حمایتهای سنتی ایالات متحده در برابر ایران، منجر به تغییر استراتژی ریاض شد؛ بهطوری که این کشور برای جبران خلاء قدرت، به پاکستان روی آورد و از این کشور خواست تا وارد عمل شود. در واکنشی که بیشتر جنبه نمایشی و روانی داشت، پاکستان احتمال مشارکت نظامی مستقیم در کنار عربستان را مطرح کرد.در همین راستا، امارات متحده عربی که پیشتر به دلیل افشای پیشنهادهای محرمانهاش به یمن برای هدف قرار دادن پروژه «نئوم» (که اسناد آن توسط یمن به عربستان تحویل شده بود) با ریاض در تنش بود، دست به اقدامی پیشدستانه زد. حمله امارات به عربستان با هدفی مشخص صورت گرفت: وادار کردن پاکستان به حرکت علیه ایران. اما اکنون که ابعاد این ماجرا روشن شده، پرسشهای بنیادینی درباره آینده نظم منطقهای با خروج آمریکا از خاورمیانه مطرح است:آیا با غیبت قدرت بازدارنده آمریکا، درگیری مسلحانه میان عربستان و امارات اجتنابناپذیر خواهد بود؟سرنوشت بحرین در صورت نبود حمایت واشنگتن چه خواهد بود و آیا با فروپاشی مواجه میشود؟آیا سومالی از کنترل نیروهای مورد حمایت امارات خارج خواهد شد؟با تضعیف جایگاه عربستان، آیا نیروهای وابسته به این کشور در یمن هیچ شانسی برای مقاومت در برابر انصارالله خواهند داشت؟آیا ترکیه از فرصت غیبت آمریکا برای حمله به کردهای شمال عراق استفاده خواهد کرد؟سرنوشت نیروهای نیابتی رقیب (ترکیه و امارات) در لیبی به چه سویی خواهد گرایید؟
در ابعاد فرامنطقهای و اقتصادی، قطع صادرات مواد حیاتی نظیر گوگرد و اوره از خلیج فارس، میتواند صنایع الکترونیک و کشاورزی جهان را در رکودی عمیق فرو ببرد. همچنین، تضعیف اقتصادی آمریکا و ناتوانی نظامی این کشور پس از ضربههای مهلک ایران، پیامدهای سنگینی برای پروندههای حساس جهانی مانند تایوان و اوکراین خواهد داشت. از سوی دیگر، با فرو رفتن اروپا در بحران انرژی و کاهش انگیزه روسیه برای آتشبس، معادلات جنگ اوکراین پیچیدهتر خواهد شد. در نهایت، آیا با شکست آمریکا، اسرائیل برای تغییر معادلات میدانی، گروههایی همچون جولانی را علیه حزبالله یا حشد الشعبی تحریک خواهد کرد؟ نظر شما چیست؟
05:04 - 12 March 2026