امروز بعد از قریب به ۳ ماه خانهنشینی و رسیدگی به امورات شخصی، ۳ ساعت بیرون از منزل بودم. ایام امتحانات دانشآموزان است.سابقاً که دانشآموز بودیم، جرئت عبور از نزدیکی مدارس دخترانه را به سختی پیدا میکردیم. امروز عجیب بود، پسرهایی که گستاخانه با موتور یا بدون موتور جلوی مدرسهای دخترانه نه کوچهی
بالایی یا سر خیابان، جلوی درب مدرسه در انتظار بودند، بعضی منتطر دوستشان برخی هم در پی دوستیابی یا هرزگی! بازه سنی حدود ۱۳ تا ۱۶ سال به نظر میآمد و خب مدرسه متوسطه اول بود.حجم بیحجابیهایی که دخترخانمها بعد از خروج از مدرسه داشتند به شدت زیاد و ناباورانه بود. چند سال پیش حتماً اینطور نبود.جدای
از آن دخترخانمهایی دیدم که سوار بر موتور، راکب بودند و باز هم متعجبتر از قبل شدم. محیط، شهر کوچکی در شمال خراسان، با جمعیت شاید کمتر از ۵۰۰ هزار نفر.همهی این موارد را نه برای سیاهنمایی عرض کردم نه برای طعنه زدن.من از مجری، قانونگذار و ناظر سوال دارم که من چه کار باید بکنم؟تذکر بدهم؟به چند
مورد تذکر بدهم؟ چند مورد منطقی برخورد خواهد کرد؟ با چند نفر دست به یقه شوم؟من سهم کوچکی داشتم در چند سال گذشته و سعی کردم در جایگاه خودم به وظیفهام عمل کنم. اما شهر که سقوط کرد، نگران ایمان خودم و فرزندان نداشتهام هستم.آنچه که به چشم میآید اینهاست، آنچه که میشنویم بیشتر است.صبر بر قانونشکنی
در جایی توصیه نشده وگرنه حتماً صبر میکردیم؛ ابطال حکم افساد فیالارض بابک زنجانی، فساد بانکهای خصوصی خصوصاً آینده، وزرای ناکارآمد و بعضاً فاسد، رئیس جمهور قانون را ابلاغ نمیکند، رئیس مجلس هم، عدهای از هنرمندان در فیلمها به دنبال انقلاب و استحالهی فرهنگی تا برسیم به همین مسائل خُردی که امروز
اینبنده و خیلی دیگر از شهروندان در نقاط مختلف کشور شاهدش هستند.«الناس علی دین ملوکهم» فرمایش بیجایی نیست.چطور این فرموده خداوند متعال که «وقفوهم انهم مسئولون» تنتان را نمیلرزاند؟تاریخ، دوران امثال معاویه و یزید را پشت سر گذاشت، اینها هم میگذرند و ایکاش که از بعضی، یاد نیک به یادگار بماند.
17:21 - 7 June 2025