در عمق شب‌های بی‌انتها، جایی که ستارگان چون جرقه‌های الهی می‌درخشند، خدا نه چون خالقی دورافتاده، که چون نفسِ هستی زاده می‌شود. او نه در کتیبه‌های مقدس، بلکه در سکوتِ باد میان برگ‌ها، در ضربانِ قلبِ عاشق، و در خلأِ مرگِ ناگزیر پنهان است. فلسفه می‌گوید: خدا، آن پارادوکسِ ابدی است؛
681 KB
غایبِ حاضر، ناشناختهِ دانا، که جهان را چون آینه‌ای شکسته آفریده تا خود را در هزاران چهره ببیند.آیا خدا خیالِ بشر است یا بشر، سایه‌ای از او؟ در چرخشِ کهکشان‌ها، در رقصِ ذراتِ کوانتومی، او نه اراده‌ای سلطانی، که قانونی بی‌رحم و زیبا می‌نماید – قانونی که عشق را چون جرقه‌ای تصادفی .
زاده، و رنج را چون سایه‌اش. ایمان، پلی است بر فرازِ شک؛ نه اثباتی قاطع، که پرشی به تاریکی، جایی که خدا چون معمایِ حل‌نشدنی، روح را به پرواز درمی‌آورد.پس در این جهانِ گذرا، خدا را نه بجوی در آسمان‌ها، که در درونِ خویش بشناس: او آن سوالی‌ست که هرگز پاسخی نمی‌یابد، و در همین ناپایداری، جاودانه می‌ماند
05:26 - 3 April 2026

10 Reactions
1025 Views


1 Reply

@user1775188690633 April 2026
Replying to @AnneShirley7
با این تفسیر خدا روز عاشورا هم چشماشو بسته خدا بزرگ در قران میگه از رگ گردن نزدیک تره بهمون و هیچ ظلمی بی جواب در قیامت نمیمونه ( خدا خودش میگه به ظالمین فرصت میده تا هیزم جهنمشون زیاد بشه)