رو سر بِنِه به بالین، تنها مرا رها کنتَرکِ منِ خرابِ شبگردِ مبتلا کنماییم و موجِ سودا، شب تا به روز تنهاخواهی بیا ببخشا، خواهی برو جفا کناز من گریز تا تو هم در بلا نیفتیبگزین رَهِ سلامت، تَرکِ رَهِ بلا کن*مولانا*🌷
همه هست آرزویم که ببینم از تو روییچه زیانتو را که من هم برسم به آرزوییبه کسی جمال خود را ننمودهای و بینمهمه جا به هر زبانی، بوَد از تو گفتگوییهمه خوشدل اینکه مطرب بزند به تار، چنگیمن از آن خوشم که چنگیبزنم به تار مویی*فصیحالزمان شیرازی*🌷
تو را رسم است اول دلربایینخستین مهر و آخر بیوفاییدر اول مینمایی دانهی خالدر آخر دام گیسو میگشاییچو کوته مینمودی زلف گفتم«یقین کوته شود شام جدایی»*قاآنی*🌷
اگرچه در ره هستی هزاردشواریستچو پر کاه پریدن ز جا سبکساریستبه پات رشته فکندست روزگار و هنوزنه آگهی تو که این رشتهٔگرفتاریستبگرگمردمی آموزی و نمیدانیکه گرگ را ز ازل پیشه مردم آزاریست*پروین اعتصامی*🌷
اگه مرده هم باشم، بهم سر بزنی دوباره زنده میشم🥺🫠از درددلم اگر خبر داشتهایزین به سوی حالمنظری داشتهایاز بوی تو باز زندگی یافتمیگر بر سر خاکمگذری داشتهای*ابن یمین*🌷
روز نوروزست، سرو گل عذار من کجاست؟در چمن یاران همه جمعند یار من کجاست؟نیست یک ساعت قرار ، این جان بی آرام رایارب! آن آرام جان بی قرار من کجاست؟سوخت از درد جدایی دل بامید وصالمرهم داغ دل امیدوار من کجاست؟*هلالی جغتایی*🌷
جفا و جور تو عمری بدین امید کشیدمکه بینم از تو وفایی ، گذشت عمر و ندیدمسزای آن که تو را برگزیدم از همه عالمملامتهمه عالم ببین چگونه شنیدمدلم شکستی و عهد تو سنگدل نشکستمز من بریدی و مهر از تو بیوفانبریدم*بانو رشحه*🌷
گر در طلبِ اهلِ دلی همدمِ ما باشسلطانی اگر میطلبی یارِ گدا باشگر در صددِ خواجگیِ کون و مکانیبا صدق و صفا بندهٔ مردانِ خدا باشدر بادیهٔ عشق اگر پای گذاریاول قدم آمادهٔ صد گونه بلا باش*فرخی یزدی*🌷
عمل به این شعر از فرمایشات حضرت سعدی راه حل بسیاری از سوء تفاهمات و مشخص کننده حدود نقل قول از سایرین است:سه کس را شنیدم که غیبترواستوز این درگذشتی چهارمخطاستیکی پادشاهیملامت پسندکز او بر دل خلق بینی گزندحلال است از او نقل کردن خبرمگر خلق باشند از او بر حذر👇ادامه👇
چقدر خوبه که امیدواری توی دل آدم زنده باشه🥺بِکِشَم به ناز روزی سر زلفمشک رنگشندهم ز دست این بار، اگر آورم به چنگشسر زلف او بگیرم، لب لعل او ببوسمبه مراد، اگر نترسم ز دو چشمِشوخِ شنگشبروم، ز چشم مستش نظری تمام گیرمکه بدان نظر ببینم رخ خوبلاله رنگش*عراقی*🌷
دراین سرایبیکسی، کسی به در نمی زندبه دشت پر ملال ما پرنده پر نمیزندنشستهام در انتظار این غبار بیسواردریغ کز شبی چنین، سپیده سر نمیزنددلخراب من دگر، خراب تر نمیشودکه خنجر غمت ازین، خراب تر نمیزند*هوشنگ ابتهاج*🌷
هنوزم ز خُردی به خاطر دَرَستکه در لانه ماکیان برده دستبه منقارم آن سان به سختی گَزیدکه اَشکمچو خون از رگ آن دم جهیدپدر خنده بر گریهام زد که، هان!وطن داریآموز از ماکیان*علیاکبر دهخدا*🌷
اگر سر به سرتن به کشتن دهیماز آن به که میهن به دشمن دهیمدریغ است ایران که ویران شودکنام پلنگان و شیران ، شود*ابوالقاسم فردوسی*🌷✍️پ.ن:در مصرع آخر شود به معنی از دست رفتن میباشد.(برای هزاران سال وطن داری ایرانیان)