در طریق حق، سرسپردگی به حکم الهی و دلسپردگی به امام و ولی، از روی تعبّد همراه بامعرفت است، نه از روی انتخاب عافیتطلبانه؛این تعبّد از شهودِ «لَمْ أعْبُدْ رَبّاً لَمْ أرَهُ!» پدید آید و آن «انتخاب» از متن و بطن اومانیسم. از آن، حیات طیبه حاصل شود و از این گمراهی بیپایان.http://fna.ir/3gl6jf