چه قلبِ بزرگی داری مرد!شبیهِ همان پدرِ کاپشن صورتیِ ما..او هم قلبش بزرگ بود، خیلی، وهنوز هم هست..
بزرگ مرد؛وقتی که دخترت، پارهی تنت را به آغوش کشیدی بغضت چه شد؟چطور اشکِ چشمانت بر رویِ آن صورتِ غبار آلودت جاری نشد؟ به کدام روضه فکر کردی که این غم را تاب آوردی؟تو فدا کردی طفلت را، همهی زندگیت را، ولی دم نزدی از دلتنگیِ آغوشِ دخترانه اش ..
ما اما اشک ها ریخته ایم برایِ مظلومیت شما و دخترانتان.. و عکس هایتان قاب شد گوشهگوشهی زندگیمان..
22:51 - 11 November 2024