ریشه‌ی بسیاری از آسیب‌های حوزه‌ی زنان را که واکاوی می‌کنم، هر بار یقینم عمیق‌تر می‌شود که هیچ حماقتی بزرگ‌تر از تعریف «نقش‌ها و مأموریت‌های اجتماعی بیرونی» برای زنان وجود ندارد (جز در موارد استثنایی و معدود).
کنشگری اجتماعی و حضور بیرونی زن، اگر ضرورتی داشته باشد، باید به دهه‌ی چهارم و پنجم زندگی‌اش موکول شود؛ چراکه در غیر این صورت، ضریب آسیب‌دیدگی او در ابعاد مختلف روحی، عاطفی، جسمی و خانوادگی، به‌طور قطع افزایش می‌یابد.
تعریف مأموریت‌های اجتماعی برای زنان در دهه‌های دوم و سوم زندگی، نه‌تنها به نهاد خانواده لطمه می‌زند، بلکه خودِ زن را نیز در معرض انواع فرسایش‌ها و آسیب‌ها و تهدیدات قرار می‌دهد.
12:47 - 19 October 2025
2 Reactions
181 Views