✓ در آسیبشناسی نهاد خانواده، یکی از جدیترین و پررنگترین آسیبها، فقدان نگاه مسئولانه در رفتار و تعامل والدین با فرزندان است. بسیاری از پدران و مادران از این حقیقت آگاه نیستند که رفتارها، تصمیمها و شیوههای تربیتی نادرست آنان میتواند در بزرگسالیِ فرزندان، زمینهساز بحرانهای عمیق شخصیتی، عاطفی و اجتماعی شود.✓ آموزش مهارتهای ارتباطی میان والدین و فرزندان و نیز آموزش نحوهی تعامل صحیح فرزندان با والدین، در جامعهی ما عملاً در وضعیت رکود قرار دارد. این در حالی است که یکی از مهمترین وظایف نظام آموزشی، آمادهسازی نسلهای مختلف برای ایفای صحیح نقشهای خانوادگی و انتقال این مهارتهای بنیادین بوده است؛ وظیفهای که در عمل بهدرستی انجام نشده است.✓ افزون بر این، مواجههی سلیقهای و گزینشی با آموزههای دینی نیز بر پیچیدگی این مسئله افزوده است. در بسیاری از موارد، آیات و روایات تنها در جهت واداشتن فرزندان به اطاعت از والدین و جلوگیری از مخالفت آنان مورد استناد قرار گرفته، اما کمتر به حقوق فرزندان و مسئولیتهای سنگین والدین پرداخته شده است. حال آنکه در منطق اسلام، هر رابطهای یک جادهی دوطرفه است و همانگونه که فرزند در برابر پدر و مادر وظایفی دارد، والدین نیز در قبال فرزندان خود دارای حقوق و تکالیفی هستند و تعدی از این حقوق، مسئولیت شرعی و عقوبت اخروی در پی خواهد داشت.
✓ در نگاه اسلامی، والدین مالک فرزندان خود نیستند، بلکه امانتداران آنان هستند. اساساً مالکیت انسان بر هر آنچه در اختیار او قرار گرفته، مالکیتی اعتباری و درجهی دوم است و مالک حقیقی همهچیز خداوند متعال است. فرزند نیز عطیه و امانت الهی است که برای مدتی به والدین سپرده شده است. ازاینرو، پدر و مادر باید همواره بدانند که در برابر نحوهی نگهداری، تربیت و هدایت این امانت الهی مسئولاند و اگر در انجام این مسئولیت کوتاهی کنند یا حقوق فرزند را تضییع نمایند، در پیشگاه خداوند مورد مؤاخذه، حسابکشی و عقوبت قرار خواهند گرفت.
10:31 - 13 تیر 1405