✓ در میانهی انفجار انقلاب جنسی در ایران، باب ازدواج دائم برای بسیاری، به دلایل مختلفی که پیشتر تشریح کردهام، عملاً علییومالقیامه بسته شده؛ باب ازدواج موقت پلمب شده و تعدد زوجات نیز که اساساً تبدیل به عنوان مجرمانه شده است و حرف زدن درباره آن هم قبیح است و با چنان محدودیتها و انگ اجتماعی سنگینی مواجه شده که عملاً به حاشیه رانده شده است.✓ از سوی دیگر، تفرد و ایندیویژوالیسم سر به فلک کشیده و بحران تنهایی به یکی از مسائل جدی جوامع مدرن تبدیل شده است. دولتهایی مانند انگلستان و ژاپن برای مواجهه با پیامدهای اجتماعی تنهایی، «وزارت تنهایی» ایجاد کردهاند. ما اما در شرایطی هستیم که دولتهایمان هنوز در تأمین بسیاری از نیازهای اولیهی اقتصادی مردم با بحران مواجه هستند؛ چه رسد به اینکه بخواهند بحران پیچیدهی تنهایی و فروپاشی پیوندهای اجتماعی را سامان بدهند!✓ در این میان، از مفهوم «خیانت» نیز چنان تفسیر موسعی شده که هر شکل از ارتباط، تعامل یا نزدیکشدن به دیگری میتواند فوراً با برچسب «خیانت» مواجه شود و در نهایت، این مفهوم تا شدیدترین معنای آن امتداد پیدا کند.✓ نتیجه چیست؟ هر راهی بسته، هر ارتباطی تقبیحشده و هر امکان جایگزینی با یک برچسب سنگین اخلاقی و اجتماعی مواجه است؛ در حالی که بسیاری از ابواب و ظرفیتهای شریعت نیز عملاً یا پلمب شدهاند یا امکان تحقق اجتماعی خود را از دست دادهاند.⚠️ با این وضعیت باید بنشینیم و تماشا کنیم که چگونه جامعه در چنین وضعیتی، آرامآرام به سمت انفجار اجتماعی میرود!
✓ بستن همزمان ابواب شریعت، در کنار تحمیل تعریفهای عرفیِ افراطی و بعضاً احمقانه از روابط انسانی، تا جایی که حتی امکان مدیریت عقلانی نیازها و آسیبهای اجتماعی را از بین ببرد، نمیتواند بیهزینه باشد. جامعهای که راههای مشروع و عقلانی مواجهه با نیازهایش را یکی پس از دیگری مسدود میکند، دیر یا زود هزینهی این انسداد را در شکلهای دیگری خواهد پرداخت.✓ در این میان، اگر خود زوجینی که ازدواج کردهاند نیز در این شرایط اهل تدبیر، صبر، مدارا و عقلانیت نباشند و برای یک دستمال، کل قیصریه را به آتش بکشند، باید منتظر باشیم که با ادامهی این روند، آمار طلاق و جدایی به وضعیت جنونآمیزی برسد.✓ این مسائل فقط مسالهی جامعهی لامذهب نیست؛ مساله مبتلابه جامعه مذهبی هم هست. فقط به دلیل برخی ملاحضات، جامعهی مذهبی ترجیح میدهد پرداختن به آنها را مسکوت باقی بگذارد.✓ به طور کلی عقلانیت در جامعهی ما تعطیل شده است. جامعهای که در آن هم ظرفیتهای شرعی را مسدود میکنیم، هم راهحلهای عرفیِ عقلانی تولید نمیکنیم، هم بر روابط انسانی برچسبهای حداکثری میزنیم و هم بحران تنهایی و فروپاشی خانواده را جدی نمیگیریم، نمیتواند انتظار داشته باشد که این تناقضها برای همیشه بیهزینه باقی بمانند.✓ این کُلَپس فرهنگی، اجتماعی، عرفی و اعتقادی، اگر اصلاح و درمان نشود، دیر یا زود خود را در قالب یک انفجار اجتماعی بزرگ نشان خواهد داد. کما اینکه معتقد هستم این انفجار صورت گرفته است و الان ما در میانهی بحرانهای آن زندگی میکنیم.
12:53 - 20 August 2026