خانواده ما را کُشت! تمام آرزوهایی را که داشتیم در صندوقچهای پنهان کرد و کلید آن را در جیبش گذاشت!از آنچه میتوانستیم باشیم، به آنچه مجبور شدیم باشیم، تغییر کردیم و این زخم برای همیشه در اعماق روحمان باقی ماند: «یادآور آنچه میتوانستیم باشیم و آنچه ناچار شدیم باشیم»!
حالا که بزرگ شدهایم، دیگر نه توانی مانده و نه ذوقی که آرزوهای کودکیمان را دنبال کنیم. تنها با قلبی آکنده از حسرت، از این دنیا خداحافظی میکنیم، بیآنکه هرگز پرواز واقعی را تجربه کرده باشیم...علیرضا خمسه
16:42 - 3 September 2024