♨️تا وقتی جامعه فکر کند کلید معیشت و امنیت در واشنگتن‌ست، بازی را باخته. چه مذاکره بشود چه نشود. ✍باید از این توهم فاصله بگیریم که فشار معیشتی و تهدید نظامی دو چیز جدا از هم هستند. اینها یک سناریوی واحدند، با دو ابزار متفاوت در دست آمریکا.
4 MB
آمریکا میداند حمله نظامی مستقیم هم پرهزینه‌ست، هم نتیجه تضمینی ندارد. پس اول میزند به رگ معیشت. چطور؟ از طریق نسخه‌های اقتصادی به ظاهر علمی، از طریق فشارهای بین المللی، از طریق همان نفوذیهایی که یا آگاهانه یا از سر ساده لوحی، این نسخه ها را داخل بدنه دولت پیش بردند.
نتیجه‌اش چیست؟ گرانی و فرسایش روانی جامعه.وقتی مردم مدام با سفره کوچکتر، آینده مبهم و فشار روزمره دست و پنجه نرم میکنند، ذهنشان خسته میشود. در این مرحله، تهدید نظامی وارد میشود. اما نه لزوما برای جنگ بلکه برای تکمیل فشار. یعنی به مردم القا شود که ببین، هم نانت در خطرست هم جانت. 8ca
پس یک راه بیشتر نداری و انهم مذاکره با آمریکاست و دادن امتیازاتی که میخواهد.اینجا دقیقا همان نقطه عملیات روانی‌ست. تهدید نظامی ادامه همان فشار معیشتی‌ست، نه مقدمه جنگ. مکمل هم هستند،یکی شکم را هدف میگیرد، یکی اعصاب را.
خروجی‌اش این میشود که در افکار عمومی، رابطه‌ای کاذب ساخته شود که ببینید مشکلات شما ربط مستقیم دارد به اینکه با آمریکا بنشینید پای میز یا نه.این القا خطرناک‌ست چون حقیقت را وارونه نشان میدهد. و بیراهه ای بنام مذاکرات که مسیرش انتها ندارد و بهایش تمام داشته‌هایت...
15:08 - 4 February 2026
871 Views