میخواهم خوش بین باشم اما احساسم این است که در آینده این فراز پایانی خطبه ۱۴۹ نهج البلاغه را خیلی خوب با جان و گوشت و خون و پوست و استخوانمان درک خواهیم کرد!تَعْرِفُونَنِي بَعْدَ خُلُوِّ مَكَانِي وَ قِيَامِ غَيْرِي مَقَامِي.آن گاه كه من از ميان شما بروم و ديگرى جاى مرا بگيرد، مرا خواهيد شناخت!
