صلح از طریق اشاعه: بازاندیشی در بازدارندگی هستهای در جهانی نابرابرچکیده این مقاله که به قلم دکتر سید یاسر جبرائیلی، دکتر روحالله سلگی، بهنام گودرزی و مهدی خیرجو در فصلنامه علمی-پژوهشی «جستارهای سیاسی معاصر» منتشر شده است، به شرح زیر است:این مقاله، فرض بنیادین رژیم جهانی
منع اشاعه سلاحهای هستهای، که محدودسازی گسترش تسلیحات هستهای به صلح منجر میشود، را به چالش میکشد و در مقابل استدلال میکند که بازدارندگی هستهای مؤثرترین سازوکار برای حفظ حاکمیت ملی کشورها و جلوگیری از جنگ است. با اتکا به نظریه واقعگرایی، الگوهای بازدارندگی، و تحلیل تطبیقی گسترده مطالعات موردی
، این پژوهش نشان میدهد که کشورهای فاقد سلاح هستهای در معرض مداخلات خارجی، تغییر رژیم و دیپلماسی قهری قرار گرفتهاند. در مقابل، کشورهایی که به سلاح هستهای مجهز بودهاند، موفق شدهاند از تجاوز خارجی جلوگیری کنند. افزون بر این، قدرتهای رقیب هستهای، همواره از ورود به جنگ تمامعیار اجتناب کردهاند.
این الگوها نشان میدهند که سلاح هستهای حتی در میان دشمنان، سبب احتیاط و خویشتنداری راهبردی میشود و بازدارندگی را به نیرویی تثبیتکننده بدل میسازد. این مقاله با بهرهگیری از روششناسی کیفی تطبیقی، و با ترکیب رهگیری فرایند، تحلیل پویا، و تحلیل تطبیقی کیفی، به بررسی سازوکارهای پیونددهنده
توان هستهای با صلح و مصونیت راهبردی میپردازد. از منظر نظری، مفهوم «عدالت در اشاعه» را معرفی میکند؛ چهارچوبی که به نقد نابرابری ساختاری نهفته در معاهده منع گسترش سلاحهای هستهای (NPT) میپردازد و از دسترسی تنظیمشده و مبتنی بر تهدید به بازدارندگی هستهای برای دولتهای آسیبپذیر دفاع میکند.
در نهایت، این پژوهش استدلال میکند که صلح نه از رهگذر خلع سلاح یا اجماع هنجاری، بلکه از طریق تهدید معتبر به تلافی حاصل میشود.لینک دسترسی به فایل کامل مقاله:https://politicalstudy.ihcs.ac.ir/article_11507_a1d438de7c606094c7a374b8da4418ad.pdfحکمران؛ روایت عمیق سیاست و اقتصاد🔻
20:31 - 19 July 2026
1 Quote posts
213 Views