برداشتی از عم جزء:به قلم: فتحعلی علوی سوق در آغاز #خواندن ،خواندن به نام یگانه‌ای که آفرید و آموخت.که با #قلم در دل تاریکی راه گشود.#انسان در نیکوترین ساختار پدید آمد، اما میان اوج و سقوط ایستاده است: اگر دل به یاد و نماز بسپارد و جان را از کدورت بپالایدرستگاری‌اش نزدیک است،اگر خودبسنده و ناسپاس شود، راه پستی را خواهد پیمود. سپیده‌ی #قدر برمی‌دمد.شبی که فروغ هزار ماه را در یک نفس می‌گنجاند، فرشتگان و روح فرود می‌آیند، و هر چیز به اندازه می‌نشیند. این یادآوری روشن و پاک، از آیینهای راستین سخن می‌گوید: عبادت بی‌شائبه برپا داشتن #نماز، عدالت بخشش #زکات. دین استوار نه در شعار که در کردار روزمره است.اما دل اگر به فزون‌طلبی ببازد،بازی انباشت او رااز #حقیقت می‌رباید تا #گورستان را زیارت کند و دو روزدانستن فرا برسد.نخست علم‌الیقین، سپس عین‌الیقین.روزی می‌آید که مردم چون پروانه‌های پراکنده شوند و کوه‌ها چون پشم افشان زمین از سنگینی رازها بشکافد و هر ذره‌ای از کارنیک و بد رخ بنماید. آن بانگ سهمگین، پرده‌ها را می‌درد و رازها به محک می‌افتد، و #انسان بی‌یاور در برابر #حساب می‌ایستد.راه‌ها دوگانه‌اند: آسانی برای بخشنده‌ی پرهیزگار که به نیکوترین باور دارد. و دشواری برای بخیل خودبسنده‌ی منکر. #ایمان بی‌عمل، سخنی بی‌جان است گردنه را باید گذشت: آزاد کردن بندگان خوراک دادن در روز گرسنگی به یتیمنزدیک و نیازمند خاک‌نشین.سفارش شکیبایی و مهربانی. اینجا رستگاری اجتماعی با تزکیه‌ی درون پیوند می‌خورد. پاک کردن نفس، نهان داشتن پلیدی را می‌شکند و جان را به روشنی می‌برد.طبیعت نیز عهد می‌سپارد: خورشید و روشنایی‌اش، ماه پی‌رو، آسمان بناشده و زمین گسترده، آب روان و چراگاه
دانه و انگور، زیتون و خرما، باغ‌های انبوه و فرش گسترده...همه نشانه‌اند که راه به یاد باز شود. و #غرور فروریزد.داستان سرکشان دیروز...عاد و ثمود و فرعون...آیینهای برای امروز است: هر که دنیا را ترجیح دهد، در آتش خود ساخته مأوا می‌گیردهر که از مقام #پروردگار بترسد و هوس را مهار کند، به باغ آرامش درآید اگر روزی دل از تو ببرد و تاریکی بر نگاهت سنگینی کند، به روشنایی #ضحی بنگر پروردگارت رهایت نکرده است همان‌که یتیمت را پناه داد، گمگشته‌ات را راه نمود و نیازت را بی‌نیازی کرد، از تو می‌خواهد #یتیم را نیازاری، نیازمند را مرانی و نعمت‌ها را به زبان شکر بازگویی. و چون از سنگینی راه فارغ شدی، دوباره برخیز با هر سختی، آسانی همزاد است.#قرآن شوخی نیست،قول فصل است. یادآورنده‌ای تو را به انتخاب فرا می‌خواند: دنیا را، کوتاه و گذرا، یا آخرت را،بهتر و پایدارتر.و هر بار که به نامه‌ی درون می‌نگری، ببین آیا دلت از غبارناسپاسی پاک شده است؟ آیا چشم‌هایت فروتن شده، دستت به بخشش نرم است، زبانت به حق راست است؟.... 14:50 - 22 December 2025
