با دل همراه می‌شوم با این نوشته؛ متنی که درد را می‌شناسد و از سطح اشخاص عبور می‌کند تا ریشه‌های ساختاری فساد را نشان دهد. یادآوریِ خطر پیوند قدرت، ثروت و رسانه، هشداری قرآنی و نهج‌البلاغه‌ای است؛ آن‌جا که حق قربانی مصلحت و قبیله می‌شود، دین قطعه‌قطعه و جامعه فرسوده می‌گردد.
سازمانها و ...تا رسانه‌ها امتداد دارد. هر حلقه،از مجوزهای نانواخانهو...تا ثبت برندهای دارویی از تیترهای #روزنامه تا قراردادهای پخش،بخشی از یک زنجیره است. و هر زنجیره، اگر شفافیت و پاسخگویی نداشته باشد، به انحصار و رانت می‌انجامد. اما زخم کاری اینجریانات فاسدمزدور بیگانگان و...«قطعه‌قطعه کردن دین»
وقتی سپهر تفکر از خواب سنگین روزمرگی بیدار می‌شود، به افق دانایی نگاه می‌کنم.همان جایی که کهکشان معنا از لابه‌لای آیات روشن و کلمات برنده سر برمی‌آورد. نهج‌البلاغه برایم آینه‌ی بی‌پیرایه است: بازتابی از حقیقت، بی‌آنکه زبان به آرایش مصلحت آلوده شود. در برابر این آینه، کوهساروجدان می لرزد.اما فرو
نمی‌ریزد،استوار می‌ماند تا ستاره‌باران خرد بر فراز آن ببارد و راه‌های ناشناخته را روشن کند.ستاره‌باران خردکه فرومی‌نشیند،زمین من روشن‌تر است.فرازگاه معنا،تنها تصویر نیست،میدان است.در این میدان،غکه(به فتح غین) اندیشه را باید به دست آورد:قله‌ای که با ریاضت عقل و صداقت دل فتح می‌شود.یا هو،ف علوی سوق
15:54 - 23 December 2025
2 Replies
@Araknik8 February 2026Replying to @Enkarevagheiyatnabehaghighatastجناب عزیز کاش به زبان فارسی کنونی‌ساده وسلیس تر می نوشتی
