باز خوانی #رمان_فاحشه به #قلم : فتحعلی علوی سوق این #کتاب، قصهی شهری است که در #سکوت نفس میکشد. شهری که آدمهایش هرکدام آینهای از درد، امید و فراموشیاند. رمان فاحشه نه درباره یک فرد، بلکه درباره شهری است که #کرامت#انسانها را به #معامله میگذارد.
این داستان، جمع واقعیت های ... و چندلایه از زندگی روزمره است. از کوچههای باریک و چراغهای زرد گرفته تا میدانهای خاموش و بارانهای بیپایان. پیامهای آن آشکار نیستند، بلکه در نگاهها، سکوتها و دیالوگهای ساده پنهان شدهاند. خواندنش دعوتی است به تأمل.نه برای یافتن پاسخ، بلکه برای دیدن #حقیقت
.......در میدان شهر، دوباره کودک #گم شد. بهمن او را پیدا کرد،سودابه کنارش ایستاد. ماشین ...عبور کرد، مردم خشم خاموششان را در نگاهها پنهان کردند. پروین از میان جمعیت گذشت و در چهرهی سودابه #آیندهی خودش را دید. سامان زیر لب گفت: «بچهها گم میشن، اما ...» شیرین بغض کرد.
آذرخش (آموزگار ) روی نیمکت زمزمه کرد: «هر گمشدهای، آینهی شهری است که #راه#را#فراموش#کرده...»
.....بهمن پس از اخراج از کارخانه، برای نجات خانوادهاش به دام اردوان مدیر ... افتاد. قرارداد را امضا کرد؛ روحش را #فروخت. خبر #سقوطش در شهر پیچید. سودابه به او نزدیک شد: «تو .....، حالا خودتو فروختی؟» بهمن سکوت کرد. نگاهش پر از #شرم بود.