بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ( ن وَالْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ ) بازخوانی کتاب ( #دفتر_انسان ) به قلم: فتحعلی علوی سوق فصل دوم : #عقل و #قلب
#عقل. ( چراغ راه)عقل،چراغی است که در تاریکیِ خواهش‌ها افروخته می‌شود. کارعقل، سنجش و میزان است. می‌سنجد تا #راه از #بی‌راهه جدا شود، و می‌سنجد تا هر میل در جای خود بنشیند. عقل، نگهبان دروازهٔ حقیقت است. اگر خاموش شود، شوق کور می‌گردد و اگر روشن بماند، #شوق به مقصد می‌رسد.
#قلب . ( قبلهٔ حضور)قلب، قبلهٔ درون است. جایگاه یاد و محبت. عقل #راه را نشان می‌دهد، اما قلب #مقصد را تثبیت می‌کند. #حضور_قلب یعنی جمع‌کردنِ پراکندگی‌ها در نقطهٔ #یاد. هرگاه یاد حق غلبه کند، قوای متفرق به خدمت درمی‌آیند.
#حکمت . (ثمرهٔ عقل و قلب)وقتی عقل و قلب به هم پیوند خورند، حکمت شکوفا می‌شود. حکمت یعنی #دانستن_نسبت‌ها ، نه فقط دانستن چیزها. حکمت، معماری #معناست . علمی که به #عمل می‌رسد، و #ایمانی که به #عقل تکیه دارد.
( #حضور و #تفکر )تفکر، #عبادت است اگر قصد قرب داشته باشد؛ و #غرور است اگر قصد برتری داشته باشد. #نیت، کیفیت فکر را عوض می‌کند. #حضور_قلب کیفیت عبادت را عوض می‌کند. عقل و قلب، دو بال یک پروازند.
عقل چراغ است، در #شب_راهقلب قبله است، در #دل_آهبیعقل، شوق کور و بی‌قرار بی‌قلب، عقل سرد و بی‌ثمر چون هر دو جمع شوند،حکمت شکوفد چون هر دو یار شوند، ایمانبیافزود تفکر اگر به قصد قرب بود، عبادت است حضور اگر به یادحق بود،#سعادت است`
#انسان، با عقل راه را #می‌شناسد و با قلب مقصد را #می‌یابد. عقل، چراغ سنجش است . قلب، قبلهٔ حضور. وقتی این دو در هم بیامیزند، #حکمت شکوفا می‌شود و انسان، سالک راه روشن می‌گردد...ادامه دارد
